บรรยากาศสุดเศร้าพิธีรดน้ำศพ "เด่น ดอกประดู่" ศิลปินตลกร่วมอาลัย ภรรยาเปิดใจวาระสุดท้ายสามีจากไป

โดยมีศิลปินตลก ครอบครัว และ ญาติเข้าร่วมในพิธีรดน้ำศพ อาทิ เป็ด เชิญยิ้ม, ถั่วแระ เชิญยิ้ม, น้อย โพธิ์งาม, จตุรงค์ มกจ๊ก, โย่ง เชิญยิ้ม, นุ้ย เชิญยิ้ม, ชูษี เชิญยิ้ม, เด๋อ ดอกสะเดา, ดี๋ ดอกมะดัน, สดใส รุ่งโพธิ์ทอง ฯลฯ

สำหรับพิธีสวดอภิธรรมศพ เด่น ดอกประดู่ ทั้งหมด 5 คืน เวลา 18.00 น. ตั้งแต่วันที่ 11-15 ต.ค. 65 และกำหนดฌาปนกิจในวันอาทิตย์ที่ 16 ต.ค. เวลา 16.00 น. ที่วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต

จากนั้นศิลปินตลกรุ่นใหญ่อย่าง "เป็ด เชิญยิ้ม,เด๋อ ดอกสะเดา,โย่ง เชิญยิ้ม, ถั่วแระ เชิญยิ้ม" เผยความรู้สึกหลังสูญเสียอาเด่น?

เป็ด เชิญยิ้ม : ตกใจแล้วก็คาดไม่ถึงว่าจะเร็วขนาดนั้น เพราะไม่ได้ยินความเจ็บป่วยของพี่เด่นเลย ไม่รู้ว่าพี่เด่นเจ็บป่วยอย่างไร รู้เพียงแต่ว่าเป็นโรคอัลไซเมอร์ ก็ไม่ได้คิดว่าแกจะไปไวขนาดนั้น ตื่นมาตอน 8 โมง พี่เด๋อโทรมา 7 โมง 5 นาที โทรมาสองสามครั้งเราไม่ได้รับก็แปลกใจพี่เด๋อไม่เคยโทร.หาผมเช้า โทรกลับเขาก็ไม่รับ เลขาก็ส่งมาให้ดูว่าพี่เด่นไปแล้ว ความรู้สึกครั้งแรกก็ช็อกและตกใจเพราะมันสูญเสียคนบุคลากรที่มีคุณค่าในตำนานของตลกไทย ผมพูดถึงภาพรวมก่อน พี่เด๋อพี่เด่นพี่เทพสมัยนั้นเขายิ่งใหญ่มาก แล้วก็มาเป็น เด่นเด๋อดู่ดี๋ สร้างตลกมามากมาย ความที่เราผูกพันก็ตกใจและเสียใจกับครอบครัวพี่ด้วยจริงๆ เราก็พยายามคุยกันอยู่ตลอดเวลาอยู่กันเหมือนกับครอบครัวเดียวกันความสูญเสียในครั้งนี้มันยิ่งใหญ่มโหฬารมากๆ

เด๋อ ดอกสะเดา : พี่เด่นเป็นคนอารมณ์ดีเป็นเหมือนครูบาอาจารย์ผมและผมรักเหมือนพี่ มีอยู่ชีวิตมีทุกวันนี้ในวงการบันเทิงด้านตลกก็เพราะพี่เด่นก็เสียความรู้สึกแต่นิดเดียวเพราะคิดว่าพี่เด่นไปสบายแล้วเพราะขนาดไปขอนแก่นยังกลับมาเองเลย (หัวเราะ) ก็ไม่อยากให้เศร้ากัน

ตอนอาเด่นป่วย ห่วงแค่ไหน?

เป็ด เชิญยิ้ม : ห่วงกันอยู่แล้วเพราะเขาเป็นคนที่เรารัก และถ้าจะเจอพี่เด่นเราจะเจอในคาแร็กเตอร์ของแก เพราะเรายกมือไหว้เขายังไม่ทันยกมือไหว้ รอยยิ้มแกจะมาก่อนเลย ผมรู้จักพี่เด่นมาประมาณ 42 ปีตั้งแต่ 2523 แกพาพวกเราไปหาพี่สันติ เศวตวิมล ที่ตั้งคณะให้ ก่อนที่จะเป็นเชิญยิ้ม และแกจะมีรอยยิ้มที่เราจำได้ ทุกครั้งแกไม่เคยโกรธใคร

โย่ง เชิญยิ้ม : แกจะเป็นคนที่งอนง่ายหายไว เราจะโทรคุยกันแทบทุกวันกับภรรยาพี่เด่น เราก็อัพเดตในเรื่องของสุขภาพตลอดเพราะพี่เขาไม่ได้เจ็บล้มหมอนนอนเสื่อแต่ว่าช่วงหลังกำลังเริ่มลดถอยน้อยลงไปเรื่อยๆ เราก็รู้มาตลอด เห็นใจภรรยาพี่เด่น เขาต้องดูแลพี่เด่นตลอด ก็ให้กำลังใจกันตลอดเพราะไปมาหาสู่กันตลอด

เป็ด เชิญยิ้ม : ถือว่าแกเป็นราชาตลกอุปกรณ์ อย่างที่ผมติดตาตรึงใจมากที่สุดก็คือ มุกกระจก งิ้วสามมิติเป็นคนคิดครีเอทเก่งมาก

กับข่าวที่หนีครอบครัว ครอบครัวไม่ดูแล?

โย่ง เชิญยิ้ม : เรารู้สึกว่าไม่ใช่ น้าโย่งถึงบอกว่าเขาสบายกว่าเราเยอะด้วยฐานะด้วยความเป็นอยู่ของเขา การได้รับดูแลพี่เด่นก็สบายกว่าเราเยอะ

ความทรงจำเรากับอาเด่น?

ถั่วแระ เชิญยิ้ม : ความใกล้ชิดเราก็แวะเข้าไปดูแลตลอดไม่ว่าจะเป็นวันเกิดหรือสงกรานต์เราต้องถึง ช่วงระหว่างที่เล่นตลกด้วยกันเราค่อนข้างสนิทกันน้อยหน่อย แต่หลังจากนั้นพี่เด่นก็มีอาการป่วยหนีออกจากบ้าน ตอนนั้นผมก็รีบวิ่งเข้าไปดูแลอยู่ตลอดเวลา ซึ่งก็มีโอกาสได้ เจออาเด่นครั้งล่าสุดเมื่อช่วงสงกรานต์แต่เราก็มีโอกาสได้ส่งข้าวปลาอาหารตลอดซึ่งอาเด่นจะชอบบะหมี่กับข้าวหมูแดงมากๆ ขนมหวานก็จะเป็นขนมตาลเชื่อม

อาเด๋อเจอกันล่าสุดเมื่อไร?

เด๋อ ดอกสะเดา : ภรรยาเรากับภรรยาเขาก็คุยกันตลอดแต่ยังไม่ได้มีโอกาสได้เจอกัน เมื่อวานภรรยาพี่เด่นก็คุยกับภรรยาผมก็ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องพี่เด่นหรอก คุยทักทายกันปกติธรรมดา พอวันนี้เมื่อเช้ารู้ข่าวทำไมไวจัง ไม่มีสัญญาณอะไรเลย

สิ่งที่อยากบอกกับอาเด่นเป็นครั้งสุดท้าย?

เป็ด เชิญยิ้ม : ผมบอกว่าอยากให้พี่เด่นไปเป็นเทวดาอีกองค์หนึ่งเพื่อให้เราคารพกราบไหว้ ปกปักรักษาคุ้มครองเราด้วย เชื่อว่าความดีที่พี่เด่นสะสมไว้ให้กับตลกรุ่นลูกรุ่นหลานบางคนก็ได้สัมผัสบางคนก็ได้สัมผัสห่างๆ ในมุมที่สองกับคนที่อยู่ใกล้ตัววันนี้ เชื่อว่าแกอยู่บนฟ้าแกก็มองลงมาหาเราเหลือแต่เพียงสวดมนต์แผ่บุญกุศลไปให้ถึงแกให้ได้ให้แกได้รับรู้ว่าเรารักแกให้แกไปสู่ภพภูมิที่ดี

เด๋อ ดอกสะเดา : อยากจะบอกว่าให้แกไปสบาย อย่าไปคิดอะไรเลยเรื่องข้างหลังเลย

โย่ง เชิญยิ้ม : อยากขอบคุณสิ่งที่ผ่านมาที่พี่เด่นเมตตาและให้วิชาความรู้ได้จดจำและเราก็จะจำคำสอนของพี่ไปตลอด ขอบคุณและอยากจะบอกว่าโชคดีที่ได้เกิดมาเจอกันกับพี่เด่น พี่เด่นก็เคยบอกว่าหิวแล้วค่อยกินนะ อยากอย่ากินมันควบคุมไปถึงว่าจำเป็นแล้วถึงใช้ไ ม่จำเป็นอย่าใช้นะเขาเป็นห่วงในเรื่องของตรงนี้เขาอยากให้ครอบครัวเราใช้ชีวิตให้เป็นอย่าไปสุรุ่ยสุร่าย

ถั่วแระ เชิญยิ้ม : อยากขอให้อาจารย์ไปสู่ภพภูมิที่ดีและมีอะไรไม่ต้องเป็นห่วงใครแล้วทั้งภรรยาและลูกก็จะอยู่กันสุขสบายขอให้พี่มีความสุขในภพภูมิใหม่ของพี่ด้วยนะครับ

ด้าน "แม่ตือ สุวพันธ์ อุบลชาติ" ภรรยาของ "เด่น ดอกประดู่" ก็เปิดใจด้วยว่า เมื่อคืนแกก็หลับสบายไปเฉยๆ ประมาณตี 1.30 น. เพราะตอนแรกดูตอนยังไม่ตี 1 แกก็ยังหายใจอยู่ ปกติก็จะมีคนดูแลอยู่ เดินไปดูก็ยังหายใจอยู่ปกติ พอประมาณสักตี 01.30 น. น้องที่ดูแลเขาบอกว่าท่าจะไม่ค่อยดีแล้ว ก็ให้แม่ไปดูหน่อย ก็ไปดูและบอกเขาว่าให้หลับสบายนะ ไม่ต้องห่วงลูก เหนื่อยมาเยอะแล้วหลับให้สบาย ก็บอกเขาว่าไม่ต้องห่วงอะไร”

อาเด่น มีอาการป่วยอะไรบ้างไหม? ก็จะมีที่เป็นมาหลายปีคืออัลไซเมอร์ อายุเยอะแล้ว ชราแล้ว ก็เริ่มไม่ค่อยทานข้าว ทานข้าวน้อยลงๆ หมอเขาบอกแล้วว่าอัลไซเมอร์วัฏจักรจะเป็นแบบนี้ เป็นแล้วเดี๋ยวจะทานข้าวไม่ได้ นานไปก็จะติดเตียง แล้วก็ต้องให้สายยาง แต่เขาก็โชคดีไม่ถึงกับใส่สายยาง ซึ่งเราก็ทนไม่ได้เหมือนกัน ก็ดูแลเต็มที่ให้แกไปสบายแบบนี้ดีกว่า

ก่อนหน้านี้ใช้ชีวิตปกติไหม? มาเมื่อวันอาทิตย์ไม่ค่อยเดิน เดินได้น้อยลงๆ น้อยลงเรื่อยๆ ตอนหลังต้องพยุง ก่อนเสียไม่กี่วันต้องใช้รถเข็นมาทานข้าว เริ่มไม่เดินแล้ว เขาเดินไม่ไหว ทานข้าวน้อยก็หมดแรง หมอให้ยากระตุ้นอาหารก็แป๊บเดียว มันไม่เหมือนธรรมชาติที่เขาอยากกิน ทานได้น้อยมาก ก็พยายาหาอะไรบำรุงแกให้ดีที่สุด แต่เวลาพูดกับแกก็ยังรู้เรื่อง ตอบสนองตลอด ตอนเช้าเรียกก็ยังตอบสนอง ยังสื่อสารได้ บางทีก็แหย่ คือน้อง 2 คนที่ดูแล แม่ก็จะบอกว่ามีความสุขเหลือเกินนะมีสาวๆ คอยป้อนข้าว แกก็ยังค้อนยังอะไรอยู่เลย ตอบสนองรู้เรื่องตลอด

อย่างที่เป็นอัลไซเมอร์ถึงขึ้นจำอะไรไม่ได้แล้วหรือเปล่า

“เป็นบางเวลา บางเวลาแกก็จำได้ บางเวลาก็จำไม่ได้ อย่างสมัยก่อนที่เป็นข่าว ที่ชอบหนีไปเที่ยว บางอารมณ์ก็ดี บางอารมณ์ก็หงุดหงิด ฉันจะไปแล้ว พอไปแล้วก็กลับ ไม่เคยไปไหนนาน แค่ 2-3 วันก็กลับบ้าน แกติดบ้าน นี่ก็ไม่ได้ไปไหนนานแล้ว 6-7 เดือน ไม่ไปไหนเลย เดินอยู่แต่ในบ้าน หน้าประตูยังไม่ออกไปเลย ก็เริ่มเบื่อแล้ว เขาก็จะบอกเลยว่าเหนื่อย ไม่ไป ชวนไปไหนก็บอกเหนื่อย ไม่ไป”

มีส่งสัญญาณอะไรไหมก่อนเมื่อคืน ? ไม่มีเลย อย่างเมื่อเช้าที่เข้าไปก็บอกแกว่าไม่ต้องห่วงอะไร เหนื่อยก็พักเลย แกหลับไปเลย ไม่ปวดไม่อะไร ไม่ทรมาน ก็บุญอย่างหนึ่ง ถ้าเห็นเขาปวดเราก็ทนไม่ได้ ก่อนเข้านอนก็ไม่ได้บอกอะไร ไม่มีอะไรเลย ก็คงแกเหนื่อย อายุเยอะแล้ว โรคชรา แกก็หลับสบาย เราไม่ต้องไปนั่งกังวล ว่าไปโรงพยาบาลเจาะคอนั่นนี่ ใส่สายยาง เขาไปสบาย แต่ก็ตกใจไม่คิดว่าจะเร็วนี้ ยังคิดว่าอยู่สักปีหนึ่ง ก่อนเสียก็ไม่ได้สั่งอะไรเลย แต่เขาก็จะให้ดูแลโรงงานเขานั่นแหละ เขาจะห่วงโรงงานไม่ลองไม่รู้ แต่ก่อนจะเสียนะ เวลาอาบน้ำแกยังร้องเพลงไม่ลองไม่รู้อยู่เลย อารมณ์ศิลปินยังมีอยู่ จะร้องเพลงสบายๆ ของเขาน่ะ

คู่ชีวิตคนนี้ของเราเขาเป็นยังไงบ้าง? ใช้ชีวิตด้วยกันมาประมาณ 50 ปีแล้ว แกก็เป็นคนรักครอบครัวดีนะ ถึงแม้ว่าบางทีก็ผู้ชายอะนะ มีนอกลู่นอกทางบ้าง แต่แกเป็นคนรักครอบครัวมาก ไปไหนก็ตาม ไม่เกิน 3 วันหรอก เดี๋ยวมาละหน้าบ้าน ขอโทษนะ ไม่ทำอีกแล้ว แต่เดี๋ยวก็ไปอีกแล้ว

เราก็ให้อภัยเขาใช่ไหม? ก็ชินแล้วอะ บางคนเขาก็ไม่เข้าใจนะ ว่าอยู่กับคนเป็นอัลไซเมอร์ต้องดูแลยังไง เราไปขัดใจเขาไม่ได้ เขาอยากจะไปเขาก็ไป เดี๋ยวเขาก็มาไม่เกิน 3 วัน คือรู้ใจแล้วไง เดี๋ยวก็มายืนหน้าประตูเอง พอมาถึงก็จะบอกขอโทษนะ จะไม่ทำอีกแล้ว ถ้าเขาอยากจะเที่ยวไหน เดี๋ยวเขาไปเอง เราก็ต้องเข้าใจ แต่บางครไม่รู้เข้าใจ ก็นึกว่าลูกเมียไม่ดูแล ไม่ใช่ คือเราไม่รู้จะไปตามยังไง เหนื่อย เขาไปไหนเราไปรับเขาไม่ถูก เราก็อายุเยอะแล้ว คนอายุรุ่นนี้ต้องไปดูคนอัลไซเมอร์มันไม่ใช่เรื่องง่ายนะคะ ต้องเข้าใจเลย

เราเอาพลังจากไหนมาดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์? ก็คืออยากให้เขาอยู่ให้ดูแล อยู่ด้วยกันมาเราก็ต้องดูแลเขา ดูแลเขาให้ดีที่สุด หมอก็บอกว่าแกอยากจะกินอะไร จะทำอะไร ปล่อยแกไปเลย อย่าไปฝืนเขา เดี๋ยวอารมณ์ขึ้นมาจะยุ่ง เราก็ตามใจ อยากจะไปไหน ไปขึ้นเหนือล่องใต้ก็ไป เดี๋ยวเขาก็มา ทีนี้บางคนไม่เข้าใจ ไปเจอแกก็นึกว่าทำไมเราไม่ดูแล ปล่อยแกไป มันไม่ใช่ ไม่ให้ไปก็ทะเลาะกัน ถ้าคนไม่เจอเหตุการณ์นี้กับตัวเอง จะไม่รู้หรอก ว่าคนเป็นอัลไซเมอร์เป็นยังไง ไม่ใช่ดูแลได้ง่ายๆ นะ ดูแลลำบาก"

เมื่อคืนตอนที่เราเจอเขาหลับไปแล้ว เราบอกอะไรกับเขาบ้าง? ก็บอกว่าเหนื่อยมาเยอะแล้ว ให้หลับสบาย ไปดีๆ ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งสิ้น เพราะลูกเมียไม่ได้ลำบากเลย ให้ไปสบายๆ ค่ะ แต่แกห่วงโรงงาน บอกให้เข้าไปดูโรงงานบ่อยๆ นะ เพราะช่วงหลังแกไปไม่ไหวแล้วไง แต่แม่ก็จะไปดูเองทุกอาทิตย์อยู่แล้ว

มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกกันไหม? ไม่มี ก็ได้แต่บอหว่าให้เขาไปสบาย ไม่ต้องห่วงอะไรเท่านั้น เพราะลูกเต้าก็ไม่มีใครลำบากแล้ว ไม่มีอะไรติดค้ากัน

อัฐิจะเอาไว้ไหน? ก็ดูก่อน เดี๋ยวต้องไปลอยอังคารก่อน เดี๋ยวต้องปรึกษากันหลายๆ ที่ พอดีน้องเขาจะบวชให้วันเผา

พี่น้องในวงการตลก ยังรักและพร้อมใจกันมาช่วยเหลือ? ถั่วแระนี่ก็จะส่งอาหารมาให้พ่อกับแม่เป็นประจำ ไม่ว่าจะเป็นข้าวเป็นก๋วยเตี๋ยว มาที่บ้านทั้งผัวทั้งเมีย เอามาส่งให้ เพราะเขารู้ว่าชอบกิน มาทีเขาก็จะเข้าไปหยอกล้อของเขา ก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง รู้ว่าเป็นถั่วแระแต่นึกชื่อไม่ออก แต่สมองยังจำเรื่องในอดีตได้ บางทีพวกนี้ไปชวนเขาเล่นตลก เขาก็เล่นได้ พอเล่นเสร็จก็ไม่เอาแล้ว เหนื่อยแล้ว เล่นไม่ไหวแล้ว แต่จิตวิญญาณความเป็นตลกเขายังอยู่ เขารักมาก เลือดศิลปินเยอะ

ในระหว่างที่ป่วย มีพูดไหมว่าอยากกลับไปเล่นตลก? เขาเจอถั่วแระเขารีบบอกเลย เมื่อไหร่จะพาไปเล่นสักที เมื่อไหร่จะเอากูไปเล่นด้วยสักที คือเขาไม่ไหวแล้วแหละ แต่ความอยากยังมี